Raadslid is de dupe van agressie

Zeven procent van de raadsleden overweegt om te stoppen. Waarom? Meer dan 25 procent is de dupe van agressie of intimidatie, bedreiging of geweld. Dat is een verdubbeling in vergelijking met een paar jaar geleden. Schokkend!

Bovenstaande cijfers komen uit een onderzoek van het Periklesinstituut. In de aanloop naar de kandidaatstellingsprocedures voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 is de uitkomst van dit onderzoek zorgwekkend. De potentiële raadsleden stonden al niet te trappelen van ongeduld, maar het vinden van kandidaten wordt op deze manier nog lastiger.

Agressie tegen raadsleden

De explosieve toename van agressie tegenover raadsleden kan voor een deel verklaard worden vanuit het emotionele debat over de huisvesting van vluchtelingen, maar er is meer aan de hand. Het onderzoek laat zien dat raadsleden in een handvol gemeenten zelfs bedreigd en geïntimideerd worden door collega’s of door burgemeesters en wethouders.

Slechts 20 procent van alle incidenten leidt tot een formele aangifte. Daarvoor is een aantal redenen. Soms werkt de politie niet mee en wordt de aangifte omgezet in een melding. Raadsleden voelen zich dan niet serieus genomen. Het is van belang dat gemeenten een protocol schrijven voor de aanpak van agressie en intimidatie, bedreiging en geweld.

Daarnaast is het van cruciaal belang dat raadsleden zelf het stilzwijgen doorbreken en communiceren over incidenten. Elke poging om een raadslid de mond te snoeren is een aanval op de democratie. Dat is onaanvaardbaar. Incidenten moeten op een verstandige en wijze toon publiek gemaakt worden. Daarvoor is kennis van communicatie en moed nodig.

Nico Schipper / 2 maart 2016